Ik slurp graag uit een glaasje rijkelijk gevuld met je woorden,
woorden die ik wil opdrinken, woorden die ik over mijn tong wil voelen glijden, om ze te kunnen betasten met mijn smaakpapillen.

Woorden die ik wil voelen stromen in mijn aderen recht naar mijn hart toe om te versmelten met de muziek van mijn hartslag.

Vul mijn glas maar opnieuw vol en voer me dronken want voor een keer vind ik het niet erg om eens diep in mijn glas te kijken.

De kater die ik er ‘s anderdaags aan zal overhouden, zal een herinnering zijn van een woordenspel dat een herhaling beoogt, zeer binnenkort. Misschien vanavond al.